Hoe pakketten van Pip op Ubuntu 23.04 te installeren

Ubuntu is een ideale omgeving om in Python te programmeren.

Als je geen idee hebt waar dit artikel over gaat, hoef je het niet te lezen, want het is niet iets wat iedereen hoeft te weten. Alleen degenen die in Python programmeren met Ubuntu 23.04 hoeven te weten hoe ze pakketten met Pip kunnen installeren.

Voor degenen die niet weten waar ik het over heb, maar wel nieuwsgierig zijn: Python is een zeer krachtige programmeertaal die geschikt is voor zowel beginners als professionals. Het beschikt over een aantal bibliotheken ( programma's voor specifieke functies die door andere programma's kunnen worden gebruikt) die op twee manieren kunnen worden geïnstalleerd: via de traditionele pakketbeheerder van de distributie of via de eigen pakketbeheerder, bekend als Pip.

Het probleem is dat de ontwikkelaars van Debian (de distributie waarop Ubuntu is gebaseerd) conflicten hebben gevonden tussen pakketten die op de ene manier en op de andere manier zijn geïnstalleerd . Vanaf nu krijg je, wanneer je probeert te installeren met Pip, een waarschuwingsbericht dat je een pakket van een externe bron probeert te installeren en worden er twee installatiepaden voorgesteld:

  1. Installeer vanuit officiële repositories.
  2. Creëer een virtuele omgeving

Als u vanuit repositories gaat installeren, raad ik u aan eerst de Synaptic-pakketbeheerder te installeren. aangezien de Ubuntu Software Center-zoekmachine een echte hoofdpijn is. doe het mee
sudo apt install synaptic.

Hoe pakketten van Pip te installeren

Het eerste dat we nodig hebben, is de installatie van de volgende pakketten: python3-vol y python3-pip
De eerste garandeert ons dat we alle tools hebben om met Python te werken en de tweede installeert de Pip-pakketbeheerder.
De commando's zijn:
sudo apt install python3-full
sudo apt install python3-pip.

Virtuele omgevingen creëren

In Python is het mogelijk om een ​​sandbox te maken van de hoofdinstallatie van Python waarin afhankelijkheden en bibliotheken kunnen worden geïnstalleerd zonder het hoofdsysteem of de andere virtuele omgevingen te wijzigen. Dit maakt het bijvoorbeeld mogelijk om testversies van een toekomstige versie van een bibliotheek uit te voeren of om te controleren hoe een programma werkt in verschillende versies van Python.

Vervolgens maken we de virtuele omgeving met het commando:

python3 -m venv titulo_entorno
En we lanceren het met:

source titulo_entorno/bin/activate
En we installeerden het pakket waarmee we wilden installeren
pip3 install nombre_paquete
We verlaten de virtuele omgeving met
deactivate


Voeg dit toe als voorkeursbron in Google.